
Het behendigheidsvirus
had mij (Wytske) al jaren geleden te pakken genomen, ik trainde met Sienna
(golden retriever) en gaf al een poosje les. Met een volgende hond wilde
ik ook erg graag behendigheid gaan doen. En toen kwam Spirou in ons leven
, jong (bijna anderhalf), enthousiast en gelukkig gezond.
5 maanden nadat Spirou bij ons is komen wonen zijn wij (Spirou en Wytske)
begonnen met een cursus behendigheid. Het
grote wennen kon beginnen.
Wennen
aan de toestellen voor Spirou, wat zijn dat allemaal voor rare dingen?
Wennen voor mij om alles wat vanzelfsprekend was met Sienna nu weer stap
voor stap op te bouwen en er voor te waken dat we niet in ons enthousiasme
stappen gingen overslaan.

Behendigheid Spirou
Wennen om samen te werken voor ons allebei, want de behendigheid is nu eenmaal
een discipline die veel communicatie vereist.
Maar al snel vonden we beiden onze draai en gaan we met veel inzet iedere
keer weer een stapje vooruit.
Spirou is vanaf het
begin
een hond geweest die niet gauw onder de indruk was van wat er allemaal op
z’n pad kwam en dus werden nieuwe toestellen iedere keer weer enthousiast
aangeleerd.
Springen over hindernissen, laag begonnen en al snel op goede hoogte genomen,
leuk !
Nog veel leuker de tunnel, recht of in een bochtje maakt niet uit, sjeezen
!
De raakvlaktoestellen even spannend, maar algauw in volle vaart genomen.
De slurf, eerst open gehouden, maar ook deze al snel zoals het hoort helemaal
dicht, geen probleem alhoewel Spirou als hij onder een te schuine hoek nadert
nog wel eens verstrikt wil raken in het uiteinde. Beetje verwilderd, maar
eruit komen doet hij altijd en altijd weer even blij.
De wip, een lastig toestel voor veel honden omdat hij beweegt. Spirou ging
er zo snel overheen in het begin dat hij dat niet eens door had, totaal
niet onder de indruk van de fikse klap die dat toch geeft. Het rustig wachten
op het kantelpunt was even lastig aan te leren, maar als ik hem op tijd
waarschuw wacht hij braaf tot het uiteinde de grond heeft geraakt.
En dan tot slot de paaltjes, dit bleek voor ons een lastig toestel te zijn
en we zijn dan nog steeds bezig om dit goed onder de knie te krijgen, maar
oefening baart kunst en ik verwacht dat dit over een poosje ook wel goed
zal gaan. Spirou leert graag en over het algemeen behoorlijk vlot.
We zijn inmiddels
aan de derde cursus bezig en raken steeds beter op elkaar ingespeeld. Als
het lesuur begint is Spirou altijd even erg onstuimig en heeft nog wel eens
de neiging om voor het eerste rondje zijn eigen parcours uit te zetten.
Ik sta dan nog bij de start en hij heeft al in willekeurige volgorde een
toestel of zes genomen. Dan kijkt hij opeens achterom met zo’n blik
van: Kom je niet mee? Het is hartstikke leuk hier ! Oooooooh was het de
bedoeling dat jij aangeeft wat we gaan doen, nou vooruit dan maar.
Daarna gaat het gesmeerd. Spirou wil heel graag werken en is erg gevoelig
voor mijn positie en houding. Dus meestal als hij daarna de verkeerde kant
uit gaat is dat mijn fout en niet de zijne.
Voorlopig gaan we lekker door met leren en genieten, want behendigheid is een heerlijke sport voor hond en baas !!!
Wytske
Behendigheid